De radiospot gaat als volgt:
Voice-over: “Dit jaar is er geen autosalon. Daarom maakt Volvo van de straat zijn autosalon. U ziet onze modellen toch al overal. Wanneer u voor een rood licht staat bijvoorbeeld en er een Volvo achter u komt te staan. U kan uw ogen niet van uw achteruitkijkspiegel houden. Dat mooie Volvo-design, die kleur, die koplampen, (geluid van een claxon en een mannenstem die zegt “’t is groen he”) zelfs die claxon. Spot onze modellen overal op straat. Zoals de Volvo XC-40. Die is er al vanaf 275€ per maand. Aanbod voor professionelen. Info op volvocars.be. Volvo, the street is our showroom.”
De klaagster haalde aan dat de autoclaxon in de reclame haar al meermaals verschrikt heeft doen rondkijken, omdat je volgens haar bijna niet hoort dat de claxon uit de radio komt en niet van op de weg, en dat verschrikt rondkijken is uiteraard gevaarlijk.
De adverteerder deelde mee dat veiligheid één van zijn kernwaarden is en integraal deel uitmaakt van zijn cultuur. Hij heeft de campagne intern nogmaals goed geanalyseerd en volgens hem is er bij deze campagne geen oorzakelijk verband te leggen tussen dit specifieke geluidseffect en de algemene verkeersveiligheid.
Hij voerde tevens aan dat geluidseffecten niks nieuw zijn in radioreclames, en zelfs de boodschap versterken op voorwaarde dat deze niet gratuit geïntegreerd worden zonder enig nut of context. Uit het creatief concept en de verhalende structuur van zijn radiospot lijkt het hem duidelijk dat dit element een integraal deel uitmaakt van het verhaal dat verteld wordt. Het is dus niet zo dat dit element er inzit puur omwille van het feit om aandacht te trekken.
Hij gaf vervolgens aan dat er geen wetgevend kader is dat het gebruik van geluidseffecten in een commercial verbiedt. Dit is een gangbare methode die meer wel dan niet ingezet wordt in radiocommercials. Dit effect is dan ook op geen enkele manier als uniek of uitzonderlijk te beschouwen.
Daarbovenop is er expliciet voor gezorgd dat dit geluidseffect de rest van de commercial niet overstemt. In editing is het geluid extra gedempt en dit overstijgt op geen enkel moment de gemiddelde geluidssterkte van de complete commercial. Hij is dan ook van oordeel dat het geluid op een proportionele en voldoende terughoudende manier ingezet is.
Op basis van deze argumenten is de adverteerder dan ook van oordeel dat zijn radiospot perfect beantwoordt aan de gangbare praktijken en regels betreffende ethische reclame.
De Jury heeft kennisgenomen van de radiospot in kwestie en van de klacht die daarop betrekking heeft.
Zij heeft er ingevolge het antwoord van de adverteerder onder meer nota van genomen dat geluidseffecten gebruikelijk zijn in radioreclames en dat uit het creatief concept van zijn radiospot duidelijk blijkt dat dit element een integraal deel uitmaakt van het verhaal dat verteld wordt.
De Jury is van mening dat het duidelijk om een reclameboodschap gaat, met de voice-over die onder meer het voertuig beschrijft, en dat het gebruikte, niet overdreven luide of opvallende, geluid in casu niet van aard is om de aandacht van de gemiddelde consument af te leiden.
Zij is derhalve van oordeel dat de spot niet getuigt van een gebrek aan een behoorlijk maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef in hoofde van de adverteerder op dit punt.
De Jury heeft de klacht derhalve ongegrond verklaard.
Aangezien geen hoger beroep werd ingesteld, werd dit dossier afgesloten.
Barastraat 175, 1070, Brussel, Belgie.
E-mail: info@jep.be
Tel: +32 2 502 70 70
