De spot toont verschillende fragmenten van nieuwe films en series die bij de adverteerder te zien zullen zijn, waaronder beelden uit de serie “2DEZIT” van een naakte man die staand seks heeft met een kreunende naakte vrouw die hij door de kamer draagt.
De klager voerde aan dat hij deze reclameboodschap waarvan een van de shots duidelijk een naakte man toont die een naakte vrouw rechtstaand van voren “neukt” zag in een reclameblok net voor de kinderfilm “Vogelvlucht” in de bioscoop op een zaterdagnamiddag. Hij vindt dit absoluut niet door de beugel kunnen net voor een kinderfilm, en ook zonder waarschuwing voor ongepaste seksueel getinte beelden. Zijn zesjarige zoon vroeg daarna wat hij gezien had en volgens hem zijn dit soort beelden genoeg om kinderen te beïnvloeden.
Wat de inhoud van de reclamespot zelf betreft, wenste de adverteerder vooreerst ter verduidelijking te benadrukken dat de bevoegdheid van de JEP zich niet uitstrekt tot cinematografische werken op zich, maar enkel tot de reclame met betrekking tot deze werken. Hij voerde aan dat het hoofdthema van de gepromote serie “2DEZIT” het studentenleven zonder taboes is. In het bijzonder luidt de synopsis van de serie als volgt: “Het leven op de universiteit stelt de relatie van twee highschool sweethearts op de proef. Ze worden door hun kotgenoten al snel meegezogen in een wereld vol seks, drank en drugs maar ook diepe gesprekken, experimenten en (emotionele) katers”. Hij is daarom van oordeel dat het legitiem is om dit onderwerp, waaronder seksueel getinte beelden, te tonen in de spot die deze serie promoot. Hij meent dat, wat de reclamespot zelf betreft, deze geen aanstootgevende of onfatsoenlijke tekstuele of visuele elementen bevat, niet van aard is om de menselijke waardigheid aan te tasten en geen andere bepalingen van de Regels inzake de afbeelding van de mens overtreedt.
Wat de plaats en het uur betreft waarop de klager de reclamespot te zien heeft gekregen, begrijpt de adverteerder dat een kort fragment met seksueel getinte beelden niet geschikt is voor kinderen en hen kan choqueren of morele of mentale schade kan toebrengen. In overeenstemming met artikel 18 van de Code van de Internationale Kamer van Koophandel (ICC-Code) heeft hij voorafgaand aan het lanceren van de spot, via zijn communicatieagentschap aan de reclameregie bevestigd dat de programmering van de spot als “No Kids” diende te worden geboekt, en dat deze spot bijgevolg niet ingepland had mogen worden voor of tijdens kindervoorstellingen in de bioscoop. Bij navraag is echter gebleken dat er bij de reclameregie een fout heeft plaatsgevonden in de planning van haar distributiesysteem waardoor de spot voor een aantal kinderfilms werd geplaatst. De adverteerder bevestigde dat de reclamespot ondertussen niet meer wordt vertoond in de bioscoopzalen en benadrukte ten overvloede dat hij met zijn communicatieagentschap en de reclameregie zal samenzitten om dergelijke voorvallen in de toekomst te voorkomen.
De Jury heeft kennisgenomen van de spot ter promotie van het najaarsaanbod van de adverteerder en van de klacht die daarop betrekking heeft.
Zij heeft vastgesteld dat deze spot verschillende fragmenten toont van nieuwe films en series die bij de adverteerder te zien zullen zijn, waaronder beelden uit de serie “2DEZIT” van een naakte man die staand seks heeft met een kreunende naakte vrouw die hij door de kamer draagt.
Ingevolge het antwoord van de adverteerder heeft zij er onder meer nota van genomen dat deze voorafgaand aan het lanceren van de spot, via zijn communicatieagentschap aan de reclameregie had bevestigd dat de programmering van de spot als “No Kids” diende te worden geboekt, maar dat gebleken is dat er bij de reclameregie een fout heeft plaatsgevonden in de planning van haar distributiesysteem waardoor de spot voor een aantal kinderfilms werd geplaatst.
Wat de inhoud van de spot in het algemeen betreft, is de Jury van mening dat deze spot zich er, zoals bij trailers gebruikelijk is, toe beperkt om een selectie van fragmenten uit de gepromote films en series te tonen en aldus informatie te geven in verband met hun genre.
Zij is van mening dat de gebruikte beelden aldus een getrouwe weergave van de betrokken films en series beogen te vormen, zonder daarom echter overdreven seksueel getint te zijn ten aanzien van het brede publiek waarop de gepromote films en series en de reclamespot ervoor zich richten.
De Jury is met name van oordeel dat deze reclame niet van aard is om de gemiddelde consument te choqueren en derhalve als dusdanig niet indruist tegen de geldende fatsoensnormen of getuigt van een onbehoorlijk maatschappelijk of professioneel verantwoordelijkheidsbesef in hoofde van de adverteerder.
Dit neemt echter niet weg dat de Jury tevens de mening is toegedaan dat de geselecteerde scène met zeer seksueel getinte beelden waarnaar de klacht verwijst wel degelijk ongeschikt is voor jongere kijkers.
Zij is derhalve van oordeel dat deze spot van aard is om choquerend over te komen voor jonge kijkers die ermee worden geconfronteerd, wat in casu klaarblijkelijk het geval is geweest, getuige waarvan zowel het antwoord van de adverteerder als de ontvangen klacht op dit punt.
Gelet op het voorgaande en op basis van artikel 18.3 van de Code van de Internationale Kamer van Koophandel (ICC-Code), heeft de Jury de adverteerder derhalve verzocht om de reclame in kwestie niet meer te verspreiden in een context waarin jongere kijkers geacht mogen worden te kijken zoals in casu het geval was.
In dit verband heeft de Jury er terdege nota van genomen dat de adverteerder reeds had bevestigd dat de reclamespot ondertussen niet meer werd vertoond in de bioscoopzalen en benadrukt dat hij met zijn communicatieagentschap en de reclameregie zal samenzitten om dergelijke voorvallen in de toekomst te voorkomen.
Barastraat 175, 1070, Brussel, Belgie.
E-mail: info@jep.be
Tel: +32 2 502 70 70
💡 Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks sectornieuws, inzichten en JEP-cases die de grenzen scherpstellen.
