In een restaurant biedt een ober een man een toast met foie gras aan, die hij opeet terwijl de vrouw naast hem toekijkt. De man begint te zweten, transformeert en vreet de rest van zijn bord op een luidruchtige en zeer vuile manier leeg, terwijl hij staart naar de vrouw die zich vol afschuw afwendt.
Voice-over: “Foie gras laat je van je slechtste kant zien. Maak mooiere keuzes.”
De vrouw is geschokt en verlaat abrupt de tafel en de man probeert haar tegen te houden. Ze gaat aan een andere tafel zitten waaraan dezelfde man zit die ze een kus geeft. Wanneer de ober een toast met foie gras aanbiedt, weigert de man beleefd.
Voice-over: “Zeg nee tegen foie gras. GAIA.”
Vervolgens zien we beelden van ganzen in kooien die gedwangvoederd worden.
Tekst op het scherm:
“Zeg nee tegen foie gras. Meer info op gaia.be. GAIA, Voice of the Voiceless.”
1) De klager kan begrijpen dat sommige mensen dieren willen beschermen, maar hij kan niet accepteren dat dit wordt gedaan door bijvoorbeeld mensen die foie gras eten te denigreren, door hen te degraderen, door hen op te voeren als slecht opgevoede mensen die op een walgelijke manier met hun handen eten.
2) De klager voerde aan dat zij dus slechte mensen zijn omdat ze eventueel foie gras eten. Zo wordt volgens hem aangezet tot haat.
3) De klager geeft grif toe dat iedereen het recht heeft om zijn mening te uiten, en het doel van zijn woede is niet zozeer om deze reclame opnieuw te zien verschijnen tijdens de eindejaarsfeesten, of zelfs om het dwangvoederen van ganzen te zien – men went eraan. Daarentegen vindt hij het eerste deel van de reclame, waarin een scène wordt getoond die een varkensstal waardig is, absoluut onwaardig. Bovendien wordt deze in prime time uitgezonden. Hij vindt het absoluut schandalig en beschamend.
De adverteerder deelde mee dat het zijn missie is om het publiek te informeren over en bewust te maken van de problematiek inzake dierenleed.
Terwijl Belgische gezinnen zich klaarmaken om tijdens de eindejaarsfeesten van foie gras te genieten, betalen zo'n 25.000 watervogels de prijs daarvoor. Dwangvoeren is een ongelooflijk wrede praktijk die enorm veel leed veroorzaakt bij de dieren. Belgische consumenten hebben de macht om een einde te maken aan deze wreedheden door ervoor te kiezen geen foie gras te eten.
Daarom is het zijn plicht om hen zich bewust te doen worden van de realiteit die verscholen zit achter hun toasts met foie gras. Hij is van mening dat de media de gruwelijkheden van de dierlijke productenindustrie helaas niet altijd interessant genoeg vinden om er aandacht aan te besteden. En zelfs als de pers er aandacht aan besteedt, zien veel mensen de realiteit nog niet in omdat dergelijke praktijken hen ondenkbaar lijken. Volgens hem is het daarom soms nodig om het publiek wakker te schudden om te leiden tot discussie, debat, het in vraag stellen van de status quo en levensstijlkeuzes, en natuurlijk ook actie.
Dat is het doel van zijn reclame. Het gaat er niet om wie dan ook te “denigreren” of te “degraderen”, maar gewoon om het publiek bewust te maken van de noodzaak om een ethische keuze te maken bij het bereiden van de feestmenu's. De barbaarsheid van foie gras brengt de slechtste kanten van de mensheid naar boven: de mens viert feest ten koste van en met minachting voor dierenleed.
De Jury heeft kennisgenomen van de tv-spot in kwestie en van de klachten die daarop betrekking hebben.
Zij heeft vastgesteld dat het eerste deel van de spot laat zien hoe een man transformeert en op welke manier hij zijn bord leegvreet omdat hij een toast met foie gras heeft geaccepteerd, vergeleken met dezelfde man in de volgende scène, die de hem aangeboden toast met foie gras heeft geweigerd.
De Jury heeft er vervolgens nota van genomen dat de adverteerder heeft meegedeeld dat het zijn missie is om het publiek te informeren over en bewust te maken van de problematiek inzake dierenleed en dat hij mensen zich bewust wil doen worden van de realiteit die verscholen zit achter toasts met foie gras. Zij heeft er eveneens nota van genomen dat de adverteerder het soms nodig vindt om het publiek wakker te schudden om dit te doen, maar dat zijn doel is om het publiek bewust te maken van de noodzaak om een ethische keuze te maken, niet om wie dan ook te denigreren.
De Jury is van mening dat de gekozen enscenering er in deze context toe strekt om bewustwording teweeg te brengen en dat zij een rechtstreeks en proportioneel verband vertoont met het doel van de campagne van de adverteerder, conform de JEP-Regels inzake niet-commerciële reclame.
Gelet op het voorgaande, is de Jury van oordeel dat de onderzochte spot niet van aard is om een bepaalde categorie personen te denigreren, noch om aan te zetten tot haat. Zij is in casu eveneens van oordeel dat de spot de menselijke waardigheid niet aantast.
Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft de Jury derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren op deze punten.
Aangezien geen hoger beroep werd ingesteld, werd dit dossier afgesloten.
Barastraat 175, 1070, Brussel, Belgie.
E-mail: info@jep.be
Tel: +32 2 502 70 70
💡 Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks sectornieuws, inzichten en JEP-cases die de grenzen scherpstellen.
