Op de affiche staat onder meer de tekst “Welkom bij de 100% Belgische private bank. Grensverleggend vermogensbeheer.”
Linksboven staat de tekst “Belfius. Private & wealth management.”
De klager deelt mee dat de reclame misleidend is aangezien Belfius geen 100% private bank is, maar een 100% staatsbank is. Volgens de klager vormt dit mogelijke fraude of op zijn minst zware, misleidende en bewuste communicatiefouten.
De adverteerder meent dat de term ‘private banking’ de algemeen aanvaarde standaardterm is voor ‘de financiële dienstverlening van banken aan welgestelde particulieren’. Hiervoor verwijst hij naar de duiding die door Wikipedia wordt gegeven aan ‘private banking’. Daarnaast deelt de adverteerder mee dat deze term ook niet alleen door hem wordt gebruikt, maar terug te vinden is op de website van talrijke andere bankinstellingen. De terminologie is volgens de adverteerder dus gekend door het brede publiek en gebruikt door de gehele financiële sector.
Daarnaast stelt de adverteerder dat hij de term gebruikt in de context van een campagne gericht op de naamsbekendheid van Belfius Bank als instelling met een dienstverlening voor welgesteld cliënteel.
Hij verwijst hiervoor naar de vermelding op de affiche “private & wealth management”.
Ten slotte verduidelijkt de adverteerder dat hij juridisch gezien geen staatsbank is. Het loutere feit dat de Belgische Staat via de Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij (SFPIM) de enige aandeelhouder is, maakt van de adverteerder geen overheidsbedrijf. Volgens de adverteerder functioneert Belfius Bank dus als een normaal privébedrijf.
De adverteerder concludeert dat er geen misleiding is en dat volgens hem de klacht niet gegrond is.
De Jury heeft kennisgenomen van de affiche in kwestie en van de klacht die daarop betrekking heeft.
Zij heeft vastgesteld dat de affiche de slogan vermeldt ‘Welkom bij de 100% Belgische private bank’, hetgeen volgens de klager misleidend is omdat de adverteerder volgens hem een staatsbank is en geen private bank.
Ingevolge het antwoord van de adverteerder heeft de Jury er onder meer nota van genomen dat de term ‘private banking’ niet verwijst naar het aandeelhouderschap van een onderneming, maar een algemeen aanvaarde standaardterm is voor financiële dienstverlening van banken aan welgestelde particulieren die gekend is bij het brede publiek en courant gebruikt wordt in de financiële sector.
Zij heeft er tevens nota van genomen dat de affiche deel uitmaakt van een campagne gericht op de naamsbekendheid van de adverteerder als instelling met een dienstverlening voor welgesteld cliënteel, waarvoor de adverteerder naar de vermelding op de affiche “private & wealth management” verwijst.
Hoewel de Jury erkent dat de term “private bank” in het Nederlands, de taal van de betreffende affiche, op dezelfde manier geïnterpreteerd kan worden als de klager dat doet - in tegenstelling tot de term 'private banking' die vaker wordt gebruikt en minder aanleiding geeft tot verwarring - is zij van mening dat het opzet van de adverteerder duidelijk blijkt door de vermelding “private & wealth management” linksboven de genoemde slogan, die de boodschap in context brengt en aldus verduidelijkt.
Zij is bijgevolg van oordeel dat de affiche in kwestie niet van aard is om de gemiddelde consument te misleiden op dit punt.
Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft de Jury derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren op dit punt.
De klager heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de Jury in eerste aanleg.
De klager voert aan dat Private bank diametraal staat tegenover een 100% Staatsbank.
Hij voegt toe dat in Engels vakjargon “private banking” een verwijzing is naar dienstverlening aan gefortuneerd cliënteel.
Hij weet dat Belfius geen respect heeft voor het Nederlands en evenmin voor het Engels door het misbruik van het woord LOVE in zijn reclame-uitingen, maar vindt dit geen argument om haar aandeelhouder - de Belgische staat - publiekelijk te verloochenen.
Volgens de klager is dit misleidend, meer nog bewust misleidend Dit is een inbreuk op de regels van eerlijke reclameopraktijken
De adverteerder deelt mee het bericht van de klager opnieuw beoordeeld te hebben en vast te stellen dat er geen nieuwe inhoudelijke argumenten worden aangevoerd. Wel vermoedt de klager ditmaal een intentioneel element in het gedrag van de bank.
De adverteerder verwijst naar diens eerdere reactie van 5 september, waarin al op de inhoudelijke grieven is ingegaan. Aangezien de term “Private Bank” gebruikt wordt op een affiche die duidelijk en prominent “Private & Wealth Management” vermeldt, en aangezien de termen “Private Bank” en “Private Banking” erg courant zijn om deze specifieke dienstverlening aan te duiden, is de betreffende reclamecampagne volgens de adverteerder niet misleidend.
Daarnaast had de adverteerder niet de minste intentie om in deze affiches te alluderen op diens eigendomsstructuur of misleidend te communiceren. Deze campagne is louter bedoeld om de diensten voor vermogende klanten in de kijker te zetten. Iedere referentie aan ongerelateerde elementen zou afbreuk doen aan de bedoelde boodschap.
Bovendien was er geen intentie om te verwijzen naar de eigendomsstructuur of misleidend te communiceren. De adverteerder bevestigt zijn standpunt dat het gebruik van de term in deze reclame niet misleidend is en zonder intentie tot misleiden werd gekozen.
De Jury in hoger beroep heeft kennisgenomen van de betreffende reclame en van alle elementen en standpunten die terzake meegedeeld werden in dit dossier.
Zij heeft er met name nota van genomen dat de reclame, met betrekking tot dewelke de Jury in eerste aanleg gemeend heeft geen opmerkingen te moeten formuleren op basis van de ingediende klacht, een affiche betreft die in het midden de slogan ‘Welkom bij de 100% Belgische private bank. Grensverleggend vermogensbeheer » vermeldt, aangevuld met de vermelding « Belfius- Private & wealth management » in de linkerbovenhoek.
Zij heeft er vervolgens nota van genomen dat de klager in zijn verzoekschrift tot hoger beroep aanvoert dat de reclame in kwestie misleidend is in de zin van artikels 4 en 5 van de Code van de Internationale Kamer van Koophandel (ICC Code), door met name het gebruik van de woord “private” bank, daar waar de Belgische Staat de enige aandeelhouder is van adverteerder. In zijn verzoekschrift werpt de klager tevens het intentioneel karakter van de aangevoerde misleiding (‘bewuste’ misleiding) en mogelijk frauduleuze aspect van deze reclame-uiting op.
Wat deze door de klager geformuleerde bezwaren betreft, deelt de Jury de mening van de Jury in eerste aanleg dat de Engelstalige term ‘private banking’ een algemeen aanvaarde standaardterm is voor financiële dienstverlening van banken aan welgestelde particulieren, die gekend is bij het brede publiek en courant gebruikt wordt in de financiële sector.
Tevens deelt de Jury de mening van de Jury in eerste aanleg dat de vermelding “private & wealth management” in de linkerbovenhoek van de affiche een duidelijke verwijzing is naar het specifiek dienstenaanbod aan welgestelde particulieren die aldus de inhoud van de slogan “Welkom bij de 100% Belgische private bank. Grensverleggend vermogensbeheer” contextualiseert. De affiche moet in haar geheel worden bekeken teneinde de reclameboodschap van de adverteerder te kunnen beoordelen.
Hoewel de Jury van mening is dat de term "private bank" in de context van financiële dienstverlening minder vaak gebruikt wordt en minder passend is dan de term "private banking" gezien de meervoudige betekenis van het woord "privaat" in het Nederlands, en dat het gebruik van deze term in een Nederlandstalige zin, los van de andere affiche-inhoud, mogelijk als onzorgvuldig taalgebruik kan worden beschouwd – temeer omdat bijvoorbeeld geen aanhalingstekens of cursieve druk zijn toegepast om de Engelstalige betekenis te benadrukken – acht de Jury het uit het geheel van de affiche voldoende duidelijk dat de term "private bank" hier wordt gebruikt als een verwijzing naar "private banking"-activiteiten.
Zij is bijgevolg van oordeel dat de affiche in kwestie niet van aard is om de gemiddelde consument te misleiden op dit punt.
Wat betreft het door de klager aangehaalde gebruik van de term "private bank" met de bewuste intentie om te misleiden en mogelijke fraude, beschouwt de Jury dat het gebruik van de bewoording “private bank” in voorliggende context niet van die aard is om de keuze van de gemiddelde consument uit de geviseerde doelgroep intentioneel verkeerd of leugenachtig te informeren met betrekking tot de essentiële elementen van het aangeboden product of de aangeboden diensten en om aldus zijn economische keuze te beïnvloeden.
De Jury in hoger beroep verklaart derhalve het hoger beroep ongegrond en bevestigt de beslissing van de Jury in eerste aanleg.
De beslissing van de Jury in hoger beroep is definitief.
Barastraat 175, 1070, Brussel, Belgie.
E-mail: info@jep.be
Tel: +32 2 502 70 70
💡 Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks sectornieuws, inzichten en JEP-cases die de grenzen scherpstellen.
