De verschillende reclames beelden telkens een historische figuur af (Beethoven, Mozart, Oscar Wilde, Rembrandt), met de volgende bijhorende tekst:
“ (…) verdiende meer, maar eindigde met minder. Wat als hij zich toen wel liet adviseren en de juiste financiële keuzes maakte? Ontdek hoe Bank van Breda ondernemers en vrije beroepen begeleidt naar financiële gemoedsrust. U verdient meer. Bank van Breda.”.
De klager stelt vast dat de campagne grote historische kunstenaars gebruikt om de boodschap mee te geven dat ze rijker overleden zouden zijn als ze een financiële beheerder hadden gehad. De reclame gebruikt hiervoor ook de schrijver Oscar Wilde en dat vindt de klager onethisch. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Mozart of Beethoven, had deze kunstenaar volgens de klager geen financiële problemen door slecht beheer van zijn vermogen. Hij was een erg succesvolle schrijver en scenarist tot op het moment dat hij voor zijn homoseksuele geaardheid werd veroordeeld. De klager vindt het bijgevolg onethisch om deze figuur te gebruiken als voorbeeld van slecht financieel beheer.
De adverteerder stelt dat de reclame deel uitmaakt van een campagne die enkele historische figuren gebruikt waarvan algemeen geweten is dat zij financiële zorgen hadden. Hij heeft voor deze vergelijking gekozen omdat hij zijn ondernemers beschouwt als meesters in wat ze doen.
Specifiek wat betreft Oscar Wilde, deelt de adverteerder mee dat hij onderzoek heeft gedaan waaruit bleek dat hij financiële zorgen had.
Het is volgens de adverteerder nooit de bedoeling geweest om al deze historische figuren over dezelfde kam te scheren of de indruk te wekken dat zij hun financiële situatie volledig zelf in de hand hadden. Zoals gebruikelijk bij reclame, meent de adverteerder dat hij op een ludieke manier een gevoel wilde opwekken, iets wilde triggeren, door bekende gezichten te gebruiken en een associatie te maken.
De Jury heeft kennisgenomen van de reclame in kwestie en van de klacht die daarop betrekking heeft.
De Jury stelt vast dat de betwiste reclame onderdeel uitmaakt van een reclamecampagne die verschillende historische figuren toont waarvan algemeen geweten zou zijn dat deze financiële zorgen hadden, met telkens dezelfde slagzin, namelijk ‘Hij verdiende meer, maar eindigde met minder. Wat als hij zich toen wel liet adviseren en de juiste financiële keuzes maakte?’.
Ingevolge het antwoord van de adverteerder heeft de Jury er onder meer nota van genomen dat hij deze verschillende figuren gebruikt omdat hij zijn ondernemers beschouwt als meesters in wat ze doen. Zij neemt er tevens nota van dat hij wel degelijk onderzoek heeft gedaan naar de financiële toestand van deze figuren, waaruit bleek dat Oscar Wilde financiële zorgen had.
De Jury is van mening dat de inhoud van de betreffende reclame zich wel degelijk beperkt tot het overbrengen van de door de adverteerder beoogde boodschap, zonder daarbij te suggereren dat deze figuren hun financiële toestand zelf in de hand zouden hebben gehad. De reden waarom Oscar Wilde financiële zorgen had is volgens haar irrelevant.
Zij is ook van mening dat de betrokken reclame niet van aard is om bepaalde historische figuren in een negatief daglicht te stellen. De reclame stelt volgens haar enkel vast dat deze figuren financiële zorgen hadden, hetgeen een algemeen gekend feit betreft.
De Jury is bijgevolg van oordeel dat de reclame in kwestie niet van aard is om de gemiddelde consument te misleiden op dat punt, noch om een bepaalde persoon of groep van personen te kleineren of in diskrediet te brengen.
Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft de Jury derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren op deze punten.
Rue Bara 175, 1070, Bruxelles, Belgique.
E-mail: info@jep.be
Tel: +32 2 502 70 70
💡 Inscrivez-vous à notre newsletter et recevez chaque mois les actualités du secteur, des décisions du JEP et un éclairage clair sur les limites applicables.
