WILLEMS VERANDA’S - 23/01/2019

Adverteerder: 
WILLEMS VERANDA’S
Product/Dienst: 
Veranda’s
Media: 
TV
Onderzoekscriteria: 
Sociale verantwoordelijkheid
Initiatief: 
Consument
Categorie: 
Immobiliën
Type beslissing: 
Geen opmerkingen
Datum afsluiting: 
woensdag, 23 januari 2019
Beschrijving van de reclame

De billboard voor de programmasponsoring door de adverteerder van de reeks “Bloed, zweet en luxeproblemen” bevat beelden van de buitenkant van een veranda en van een koppel in een veranda, met daarbij het logo van de adverteerder en de tekst “met dank aan Willems tuinkamers & veranda’s”.
VO: “Van Sri Lanka naar Ghana… En dan snel terug naar je eigen Willems leefveranda”.

Motivering van de klacht(en)

De klager was geschokt toen hij na de uitzending van “Bloed, zweet en luxeproblemen” een reclameboodschap voor luxeveranda’s zag. De gesproken boodschap kwam bij hem echt verkeerd over na een programma om de armoede in de wereld duidelijk te maken, waarin je mensen hoort zeggen dat ze niets hebben en altijd afhankelijk zijn van blanken en mensen ziet zwoegen om te overleven.
Het ganse gebeuren grijpt je naar de keel en dan krijg je direct erna een boodschap over je heen waarin duidelijk gemaakt wordt dat het in je eigen “leefveranda” toch beter is dan in Sri Lanka en Ghana. Dit druist volgens hem helemaal in tegen enige ethiek in de reclame.

Standpunt van de adverteerder

De adverteerder deelde mee dat het uiteraard geenszins zijn bedoeling was om kijkers te schokken met zijn boodschap, maar is van mening dat de klacht ongegrond is. Het is hoegenaamd nooit de bedoeling geweest om met een commerciële communicatie enig oordeel uit te drukken over de situatie in Sri Lanka, Ghana of eender welk ander land.
Hij verwees met name naar het feit dat in het concept van de billboards voor programmasponsoring wordt verondersteld of gevraagd dat er een auditieve link zou zijn met het programma dat erna of ervoor wordt uitgezonden. De in de spot gesproken tekst is volgens de adverteerder dan ook enkel een verwijzing naar het concept en format van het programma zelf. De deelnemers gaan immers van hun veilige thuis in België naar Sri Lanka en Ghana (dat was het geval in de eerste twee afleveringen) en dan terug naar “hotel mama”. De thuis van deze jongeren is gerieflijk, zoals beschreven op de website van de zender zelf: het zijn “allen kinderen van bekende Vlamingen en in een veilige bubbel opgegroeid” die “zich geen zorgen (maken) over centen of hun toekomst”. Een parallel trekken tussen de comfortabele thuis van deze jongeren en een comfortabele leefveranda leek hem dus niet ongegrond. In die zin meent hij dus dat zijn boodschap niet in tegenstrijd is met het concept van het televisieprogramma.

Jurybeslissing

De Jury heeft kennisgenomen van de billboard in kwestie en van de klacht die daarop betrekking heeft.

Zij heeft er nota van genomen dat het programmasponsoring door de adverteerder betreft van de Tv-reeks “Bloed, zweet en luxeproblemen”, waarin zes jongeren, allen kinderen van bekende Vlamingen, naar Sri Lanka en Ghana reizen, waar ze ervaren hoe onze luxeproducten gemaakt worden.

Zij heeft er ingevolge het antwoord van de adverteerder tevens nota van genomen dat deze met de gesproken tekst een verwijzing naar het concept van het programma zelf beoogde door een parallel te trekken tussen de comfortabele thuis van deze jongeren en zijn product.

Hoewel zij begrip kan opbrengen voor het standpunt van de klager, is de Jury van mening dat de billboard er zich inderdaad toe beperkt om eerst naar het gesponsorde programma te verwijzen – zoals dat gebruikelijk is bij programmasponsoring – en vervolgens het product van de adverteerder te vermelden, zonder daarmee een opinie te uiten over de problematiek die in dit programma aan bod komt of een waardeoordeel te verbinden aan het kunnen beschikken over het weergegeven product.

De Jury is derhalve van oordeel dat de billboard in kwestie niet van aard is om de menselijke waardigheid aan te tasten en evenmin getuigt van een gebrek aan een behoorlijk maatschappelijk verantwoordelijkheidsbesef in de zin van artikels 1 en 4 van de Code van de Internationale Kamer van Koophandel (ICC Code).

Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft de Jury derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren op deze punten.

Gevolg

Aangezien geen hoger beroep werd ingesteld, werd dit dossier afgesloten.