GAIA - 19/01/2006

Adverteerder: 
GAIA
Product/Dienst: 
Campagne tegen foie gras
Media: 
Affiche
Onderzoekscriteria: 
Fatsoen en goede smaak
Initiatief: 
Consument
Categorie: 
Andere goederen en diensten
Type beslissing: 
Geen opmerkingen
Datum afsluiting: 
donderdag, 19 januari 2006
Beschrijving van de reclame

Een affiche toont een gans in een donkere kelder met op haar kop een lederen kap met pinnen en gesloten ritssluitingen ter hoogte van de ogen. De gans draagt ook een halsband met pinnen die met een ketting vastgehecht is aan de muur. Ook de borstkas van de gans is vastgegespt met lederen riemen.
Onderaan logo van GAIA + tekst: “Foie Gras. Voer voor sadisten.”

Een affiche toont een gans in een donkere kelder met een houten bal in de bek die vastgemaakt is aan een ketting rond het hoofd van het dier. De gans draagt eveneens een lederen halsband die met drie kettingen vastgehecht is aan de muur.
Onderaan logo van GAIA + tekst: “Foie Gras. Voer voor sadisten.”

Motivering van de klacht(en)

Deze reclame is vulgair en beledigend. Het is ongepast om mensen die foie gras eten voor te stellen als sadisten. Het is een onderwerp waarover gediscuteerd kan worden, maar de vorm van de campagne is ontoelaatbaar.

Standpunt van de adverteerder

De adverteerder liet gelden dat Foie gras een product is van veel dierenleed : er worden mannelijk eendenkuikens gesorteerd die worden opgesloten in individuele hokken en dwangvoedering met pneumatische pomp ondergaan waardoor hun lever tot 10 keer het normale volume opzwelt. Gevolg: overvoeding met diarree als gevolg. Naarmate de lever opzwelt, gaan de eenden erger en aanhoudend met open bek happen naar lucht. De kunst bestaat erin ze te slachten vlak voor ze aan de aandoening (leversteatose) bezwijken.
De adverteerder deelde mee dat er in veel Europese landen een verbod op dwangvoederen van kracht is en hij verwees naar een rapport van de Europese Voedselautoriteit dat aangeeft dat de huidige methodes van dwangvoederen de gezondheid en het welzijn van de zwemvogels ernstig schaden. Hij verwees tevens naar de Belgische wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren die het voederen onder dwang van dieren strafbaar stelt, tenzij om diergeneeskundige redenen en in gespecialiseerde kwekerijen erkend door de Koning. Met andere woorden, als men een eend of gans voor eigen gebruik onder dwang voedert, is men volgens de wet strafbaar wegens dierenmishandeling, maar indien men een erkenning aanvraagt als gespecialiseerd kweker dan is er plots geen dierenmishandeling meer. De adverteerder voegde hieraan toe dat hij dit onbegrijpelijk vindt.
Hij stelde dat uit voorgaande informatie duidelijk blijkt dat foie gras geen onschuldig product is en dat hij met deze campagne mensen heeft willen bewust maken van de dierenmishandeling die ermee gepaard gaat. Wat het argument “vulgair” betreft dat opgeworpen werd door de klager, liet de adverteerder gelden dat dit hem verbaasde daar hij voor deze campagne er bewust voor gekozen heeft om niet de klassieke gruwelijke beelden te tonen die iedereen kent, maar om juist in de plaats daarvan een symbool te gebruiken (marteling/SM) teneinde op die manier een confronterende boodschap te brengen. Tenslotte stelde hij ervan overtuigd te zijn dat deze campagne confronterend werkt, maar in geen geval onaanvaardbaar zou zijn. Hij deelde mee dat er veel positieve commentaren waren.

Jurybeslissing

De Jury heeft beide campagnebeelden onderzocht en heeft vastgesteld dat het inderdaad om een symbolische voorstelling gaat.
Zij is van oordeel dat deze 2 boodschappen geen beweringen of visuele voorstellingen bevatten die in strijd zijn met de algemeen geldende fatsoensnormen. Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen heeft zij derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren.