FIAT - 20/11/2003

Adverteerder: 
FIAT
Product/Dienst: 
Lancia Ypsilon
Media: 
Dagblad
Onderzoekscriteria: 
Afbeelding van de mens/ menselijke waardigheid
Initiatief: 
Consument
Categorie: 
Motorrijtuigen en toebehoren
Type beslissing: 
Geen opmerkingen
Datum afsluiting: 
donderdag, 20 november 2003
Beschrijving van de reclame

Een advertentie toont een zwart-wit foto van het aangezicht en de buste van een jonge vrouw met uitdagende blik en die zich blijkbaar in een liggende houding bevindt. Ze draagt een aansluitende halsketting met parels en haalt met haar wijsvinger kauwgom uit haar mond. Tekst onderaan : “Primo, ik zie iets dat me bevalt. Secundo, ik neem het” met onderaan de afbeelding van de wagen van het merk en de woorden : “Nieuwe Ypsilon. Plezier beleven is een fulltimejob.”, gevolgd door het logo, de prijs, een beschrijving van de kenmerken van het voertuig en het verbruik.

Motivering van de klacht(en)

Deze reclame gebruikt een vrouw om een wagen te verkopen. Zij heeft een seksuele connotatie en bevat talrijke visuele en redactionele elementen die zouden kunnen gepercipieerd worden als aanzetting tot verkrachting of die refereren naar de dominantie van de man ten opzichte van de vrouw. Deze reclame is gericht aan een mannelijk publiek (ik man zie iets dat me bevalt…) hetgeen kan afgeleid worden uit de tekst (gebruik van “une chose” en “la” i.p.v. “quelque chose” in de Franstalige versie) en het feit dat er zo weinig plaats voorzien is voor de foto van de wagen zelf ten opzichte van de foto van de vrouw. De tekst suggereert een verband tussen de seksuele drang en de drang tot aankoop.

Standpunt van de adverteerder

De adverteerder liet gelden dat de beschuldiging van aanzetting tot verkrachting volledig misplaatst en in geen geval gerechtvaardigd is. Hij benadrukte dat deze reclame zich richt tot een vrouwelijke doelgroep en dat deze vooraf getest werd bij een vrouwelijk publiek zonder ook maar iemand te choqueren. De tekst die gebruikt wordt betreft slechts een humoristische knipoog die een wispelturig karakter op de voorgrond stelt : ik zie iets, ik wil het bekomen. De wagen wordt hier vergeleken met een accessoire (handtas, juweel,…) dat in de smaak valt en dat men zich onmiddellijk wil aanschaffen. Wat het gebruik van de terminologie betreft zijn de uitdrukkingen (in de Franse versie) “une chose” en “quelque chose” synoniemen en hij is van oordeel dat het argument van de klager pure speculatie uitmaakt. Als bewijs verwijst hij naar de Nederlandstalige versie waar de term “iets” gebruikt wordt en er dus geen seksuele connotatie is. Wat betreft de grootte van de wagen heeft hij eenvoudigweg het traditionele schema van autoreclame willen doorbreken. Hij benadrukte tevens dat de vrouw geenszins naakt is en dat haar décolleté zeer correct is. Hij is ervan overtuigd dat deze campagne het vrouwelijke publiek niet choqueert.

Jurybeslissing

De Jury heeft vastgesteld dat de visuele voorstelling en de teksten geen choquerende of onfatsoenlijke elementen bevatten en dat deze boodschap niet het risico inhoudt om aangevoeld te worden als een aanzetting tot afkeurenswaardig gedrag die de geformuleerde verwijten ten aanzien van deze reclame zou rechtvaardigen. De Jury was de mening toegedaan dat de meerderheid van het publiek deze reclame zal percipiëren als een boodschap die gericht is aan een vrouwelijk publiek. Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft zij derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren.