DELHAIZE - 24/02/2015

Adverteerder: 
DELHAIZE
Product/Dienst: 
Skrei kabeljauw
Media: 
Radio
Onderzoekscriteria: 
Sociale verantwoordelijkheid
Initiatief: 
Consument
Categorie: 
Voedingsmiddelen
Type beslissing: 
Geen opmerkingen
Datum afsluiting: 
dinsdag, 24 februari 2015
Beschrijving van de reclame

De radiospot gaat als volgt:
Vrouw: “Mm, da’s lekker. Met Jeroen De Pauw voor Delhaize in een Noorse haven.”
Man: “Ja, want hier vist Delhaize op skrei van de allerbeste kwaliteit. Jonge kabeljauw met sneeuwwit en zacht vlees. Iedereen is daar zot op. Skrei wordt trouwens alleen rond Valentijn gevangen. Vandaar de bijnaam ‘lovefish’.”
Vrouw: “Mm, klinkt verleidelijk.”
Man: “Ja, vooral als je die skreifilet in een fijn sneetje gezouten spek rolt en dan in de pan bakt. Heerlijk.”
Vrouw: “En nog de hele week krijg je op een kilo skreifilet 25% korting.”
VO: “Delhaize, goed kopen goed eten.”

Motivering van de klacht(en)

In de huidige omstandigheden waarbij alle levende wezens in onze voedselketen onder druk staan, vindt de klager het absoluut beneden alle peil om reclame te maken voor het vissen op en eten van jonge vis. Deze vissen moeten de kans krijgen om tot wasdom te komen.

Standpunt van de adverteerder

De adverteerder deelde mee te begrijpen dat het gebruik van het woord “jong” bij het grote publiek vragen kan doen rijzen. De parameter “leeftijd” geeft echter onvoldoende indicatie teneinde de duurzaamheid van de visserij aan te duiden. Het vraagstuk van duurzaamheid is complex en heeft betrekking op een combinatie van verschillende elementen, zoals de betrokken vissoorten, gebruikte vangstmethoden en het vangstgebied. Er is geen enkele wettelijke bepaling of ethische norm die het gebruik van het woord “jong” in relatie tot verse vis in het kader van reclame verbiedt.

Teneinde de consument toe te laten een makkelijkere keuze te maken en een transparante, onafhankelijke en betrouwbare monitoring te verzekeren, wordt het gehele assortiment van verse vis bij de adverteerder onder het permanente toezicht geplaatst van het WWF. Op deze manier is hij in staat om zijn klanten te garanderen dat de aankoop van verse vis bij hem verantwoordelijk en duurzaam is.

Hetzelfde geldt voor de “skrei” kabeljauw die het voorwerp uitmaakt van de litigieuze reclamespot. Deze vissen zijn jong volgroeide vissen die voldoende groot zijn om een duurzaam beheer te waarborgen.

Gelet hierop kan er in casu volgens de adverteerder geen sprake zijn van enige schending van wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, codes of regels.

Jurybeslissing

De Jury wenst vooreerst in herinnering te brengen dat het niet tot haar bevoegdheid behoort om zich uit te spreken over de aard, de kwaliteit of de relevantie van een product of van een dienst maar wel over de reclame die erover kan worden gemaakt, zonder zich hierbij te buigen over het maatschappelijk debat inzake duurzame visvangst, dat buiten haar bevoegdheid valt.

De Jury heeft vastgesteld dat de betrokken radiospot reclame maakt voor “skrei”, jonge kabeljauw die in een bepaalde periode van het jaar wordt gevangen.

Zij is van mening dat het loutere gebruik van het adjectief “jong” in deze context onproblematisch is.

De Jury is met name van oordeel dat deze reclame niet aanzet tot een onrespectvol gedrag ten opzichte van het milieu en geen inbreuk uitmaakt op het principe van maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Bij gebreke aan inbreuken op wettelijke of zelfdisciplinaire bepalingen, heeft de Jury derhalve gemeend geen opmerkingen te moeten formuleren op deze punten.

Gevolg

Aangezien geen hoger beroep werd ingesteld, werd dit dossier afgesloten.